Cümleler arası köprü kurmayı sağlayan bütün noktaları korumam altına almam gerekiyormuş gibi noktasızca sürüyor yazdıklarım.. O kadar istiyorumki kısa cümlelerle anlatabilmeyi derdimi, sevincimi, öfke ya da beğenimi; bir gün sıklıkla kullanacağımı ümit ettiğim noktaları özlüyorum hiç tanımadan onları.. Gelseler birer kara lastikten top gibi hoplaya zıplaya ve satırlar arasında kuralsızca beğendikleri yere yerleşiverseler..
En az teyzesi kadar savruk Erdim'in burada unuttuğu Define Adası kitabını görünce hem Erdim'in eli değdi hem de 'biz bunları mı okuyorduk' merakıyla aldım elime kitabı.. Bir kaç dakika sonra okumaya başladığımı farkettiğim kısa ve net anlatımlı cümlelerden oluşan kitap, kısa cümlelere olan zaafımı bir kat daha arttırdı.
Kaptan içeriye girerken kapıyı sertçe kapattı.
Yüzü bir anda bembeyaz kesildi.
Yabancı adam bir adım atarak Kaptana yaklaştı.
Acilen kısa cümle kurmayı başarmam gerekiyor..
Ben kısa cümle kurmaya gidiyorum.
Hoşça kalın..
Öğlen saatlerinde bu biçimde sonuçlanacağını hiç tahmin etmediğim bir davranışımın farklı değerlendirilmesi nedeniyle kırılan kalbimi şu saat oldu hala yapıştıramadım..
Sıcak silikon mu sıksam kalp kırığıma?
Not: Sihirli eller ve eşi iyi.
