MANEVİ YORGUNLUĞUM FİZİKİ OLANI DÖVER DE DÖVER

Evet, böyle bir savaş çıksa her koşulda olan bana olur bunun farkındayım.
Manevi yorgunluğum fiziki yorgunluğumu döver de döver.
Babamız sorunsuz, başarılı bir operasyon geçirdi ama operasyon sonrasında gelişen bir olumsuzluk nedeniyle hastaneyle olan düzeyli ilişkimizi henüz sonlandıramadık :( Sonradan gelişen o olumsuzluk nedeniyle küçük olduğu söylenen bir operasyon daha söz konusu :( Ameliyathane ve yoğun bakım kapıları ömrümden ömür götürüyor.. Tansiyonum bir yerlerde bir göklerde; hayatım gibi tansiyonumun da ortası yok :( Abartılı yaşadığım bütün duygularım gibi o da abartı seviyelerinde seyrediyor.
Çok komik, az önce arka sokaktan bir teyze bana kaybolan (bence kaçan) tavuğunu görüp görmediğimi sordu :) Eşgal ver dedim :) Sarışın mı, zenci mi, kızıl bir bomba mı, uzun bacaklı mı, sonra bodur tavuk her dem piliç mi :D Görsem ne olacak; 'hadi evine git tavuk, bak annen seni arar' mı diyeceğim :) Hem gezmek istemiş olamaz mı, elleme gezsin, ne çıkar? Dönerse senindir, dönmezse o tavuk hiç senin olmamıştır zaten :D Bu yazdıklarımı teyzeye söyledim. Tavuğuna kavuşacağı an kadar güldü :)
Hakan hala İzmir'de. Ben de mecburen sobamızı yakmayı öğrendim. Kor konusunda başarılı çalışmalara imza atıyorum :) Kömürcü çırağı gibiyim bugünlerde ama olsun evimiz sıcacık.
Hava çok güzel ama babamı bırakıp çıkamıyorum; hem yapmam gereken işler var. Az dinlendikten sonra o işlere girişeyim diye düşünüyorum ama üç yıl dinlensem de dinlenmiş gibi hisseder miyim acaba? O kadar yorgunum ki.. Popom minder görmedi ne zamandır :(
Manevi yorgunluk ne zaman ve neyle geçer ki?